Mijn niet-rollende R

Hoe ik kan genieten van:
een andere cultuur,
samen eten,
een (voor mij) nieuwe taal,
die taal (proberen te) leren,
lieve, vrolijke kinderen,
omgang met andere mensen (die ik nog leer kennen),
een andere kerkdienst,
en nog zoveel meer dingen wat eigenlijk maar uit één huis komt!

                                                                     

Vakantie, wat een leven! Ik wil dus niet zomaar niets doen met mijn vakantie, en wil nuttig bezig zijn, dus ik bij al mijn oppasgezinnen rond roepen dat ik vakantie had. Maar toen dacht ik aan een gezin bij ons uit de kerk, ze doen geweldig werk, en dat is ook best druk, dus, dacht ik bij mezelf, daar kan ik ook wel een handje helpen. Ze hebben een jongetje van 4, en aangezien ik zo kan genieten van kinderen, leek het mij wel wat om iets met hem te gaan doen. Niet al te lang over nagedacht, hoppa, appje is verstuurd! De  volgende dag kreeg ik een reactie, dat het leuk was dat ik dat wilde!
Het bijzondere wat ik er dan weer van vond is dat zij mij appte dat ie normaal eigenlijk niet zo graag met iemand anders speelt, of ergens naar toe gaat, maar dat ik blijkbaar ook zijn hartje veroverd had. Dat was gewoon zo'n moment (toen ik dat las) dat ik eigenlijk niet zo makkelijk met woorden kan omschrijven. Heel lief was het!

Ondertussen is het woensdag en daar gaan we, op stap! De kinderboerderij is en blijft leuk, en toevallig staat er nog een speeltuintje naast. Na alle dieren te hebben bewonderd, en uit te zijn gespeeld, besluiten we naar Zuidplein te gaan. Ik vraag hem of hij naar de snackbar of de Mac wilt en zonder te twijfelen gaan we vervolgens naar de Mac. Met grote verhalen zitten we aan een tafel, met een happy meal en dat leuke speeltje wat erin zit. Alleen al om hem te zien genieten, geniet ik helemaal mee,

                                                    

Toen ik hem thuisbracht, vroeg zijn moeder of ik misschien vrijdag wilde komen om met de 2 meisjes die er die week logeerde koekjes te bakken. Goed idee!
Dus, we zijn bij vrijdag, 3 onwijs lieve meisjes, en hun moeders die ook mee bakken. Heel gezellig natuurlijk! Het leuke was dan ook wel dat ik hun taal niet sprak, en zij de mijne niet. Je zou denken: wat is daar leuk aan? Maar gewoon het feit dat we met elkaar konden communiceren, lachen en bakken zonder elkaar te verstaan is wel grappig. En naarmate de dag verloopt, begin je elkaar steeds beter te begrijpen.
(Even tussen haakjes voordat ik verder ga, het eten daar is heerlijk!)

Zondag! Tijdens de dienst komen ze weer bij mij zitten en is het weer heel gezellig! 1 van de meisjes gaat zingen in de dienst op het podium, en toen ik haar vroeg wat ze ging zingen kreeg ik alvast een privé voorstelling. Ongelooflijk mooi! Na de dienst speelde we nog tikkertje en verstoppertje, maar na een poosje kwam een van de meisjes naar mij toe en zei dat ze weg gingen, naar Duitsland. Ze gaf me een lange knuffel en bleef dat een paar keer herhalen. Haar zusje kwam ook een knuffel geven, ze legde haar hoofd op mijn schouder, en nog geen minuut later was ze in slaap gevallen. Kostbare momenten voor mij! Geen idee wanneer ik ze weer zie, maar onthouden zal ik ze zeker!

                                              

De week erna logeerde er een ander gezin in 'het huis' en de vraag was of ik dit keer met die kinderen iets wilde doen. Hartstikke leuk! Het plan was om naar de kinderboerderij te gaan, maar dat liep net iets anders want uiteindelijk ging ik met een van de kinderen en haar moeder naar Zuidplein. Onderweg probeerde we elkaar wat woorden te leren in elkaars taal, maar aangezien je in die taal een rollende R vaker gebruikt, en ik de R niet kan (ik probeer het te leren, moeilijker dan je denkt) klinkt het (blijkbaar) heel grappig. Naja, blijven oefenen! ;)
Na weer een dag genoten te hebben, is er geen twijfel om terug te komen! Dus dat gebeurt dan ook maar.

Woensdag alweer, deze keer ga ik met een meisje en jongetje op stap. Bij aankomst staan ze al buiten te wachten, dus kunnen we meteen gaan. Lopen naar Zuiderpark! Het was best een stuk maar ze hielden het allebei heel goed vol, onwijs trots was ik! Daar aangekomen spelen ze heerlijk met water en zand en kan ik fijn genieten! Nadat we weer geluncht hebben bij de Mac, lopen we weer terug naar huis. Toen we thuiskwamen gingen we eigenlijk meteen weer weg alleen dit keer met zijn alle. (Ze zeiden dat ik ook naar huis mocht gaan, en dat niks moest maar ik vond dit veel te leuk ;)) We wandelen richting Euromast en ondertussen word er veel gelachen en gepraat. Daar aangekomen drinken we een kopje koffie en eten we een ijsje. Op de terugweg gingen we weer door de Maastunnel en deed ik een wedstrijdje rennen met een van de kinderen. Al gauw was dat niet meer alleen met een van de kinderen en rende er 2 andere mee. Wij doen ons best om te winnen, en dat lukt ook wel aardig, met af en toe een wandelstukje, want de Maastunnel is toch best lang.

                                                           

Hoe ik kan genieten van:
Rennen in de Maastunnel,
wandelen met elkaar,
de speeltuin in Zuiderpark,
lunchen bij de Mac,
de liefde van de kinderen,
anderen helpen door te doen waar ik plezier in heb,
de kinderboerderij,
anderen zien genieten.





(Foto's zijn van Pinterest)

Poging tot weekend omschrijven (2)

Dus, waar waren we?
Ojaa, zondagmiddag..

Na de preek moesten we een klein uurtje wachten op 'Unichurch'. Toen we uiteindelijk daar waren hadden we het overr de bijbel! Eerst hadden we een intro, en daarna gingen we in 2 groepen, en de  dominee bleef bij ons (14-16 jarige) Er waren meerdere opdrachten maar we begonnen natuurlijk bij vraag 1 (Dat was de enige die we uiteindelijk gedaan hebben, maar we hadden er echt veel aan!) We moesten een soort mini-enquête invullen. Ik vertel een vraag. Die vraag was namelijk: Wat is je favoriete vers uit de bijbel? (Ik heb er in totaal 6; Zie onderaan  deze blog!) 

Het viel natuurlijk op dat er meerdere Romeinen 8:28 hadden en toen we uitgelegd hoe dat nou precies kwam, vroegen we maar meteen aan onze dominee: 'Nou kijk, we hebben nu dan wel zo vaak dit vers teruggehoord maar we weten niet wat God hier nou over tegen ons wil zeggen.' Hij probeerde het uit te leggen en ik vond het opzich wel een goeie redenatie. Dit zei hij:

'Ik en mijn vrouw sluiten elke dag af met: 'Ik hou van jou.' Wat nou als zij, elke keer als ik dit zeg tegen haar dat zij dit zou gaan denken: 'Wat wil hij hiermee zeggen? Heeft hij iets gedaan zonder dat ik het wist? Is er iets gebeurt? Waarom zegt hij dit? Of zegt hij dit gewoon omdat hij van mij houdt?'Misschien wil God dit dus wel gewoon elke keer zeggen, dus dat jullie je er niet persé druk om hoeven gaan te maken wat hij nou wilt zeggen.'Goeie redenatie of niet?


Oja (bijna vergeten) nog over mijn nieuwsgierigheid naar mijn toekomstige man. Die zondagavond toen ik in mijn bed lag las ik nog in mijn dagboek, en stond er iets van dat ik erop mag rekenen dat er nooit een moment is waarop God niet met Zijn hele hart van mij houdt.En toen bedacht ik mij dat ik nog niet na hoef te denken hoe mijn relatie later met een man zal gaan en al helemaal niet of het mis zal gaan. En ik heb niet persé een man nodig die van mij houdt want ik heb God.
Nou, dat was een beetje mijn weekend! Ik ben vast wat dingen vergeten, maar hea, ik ben ook maar een mens.
Misschien ben je allang al gestopt met lezen, of kun je er geen touw meer aan vast knopen maar als dat niet zo is: (of wel, maakt niet uit) Bedankt voor het lezen! Ik ben echt benieuwd wat jij hier nou van vind en wat jij voor ervaringen hebt met God. (Als je het niet wilt delen, niet erg!)

Tot de volgende keer JOE

PS. Die bijbelteksten dus:
In Kolossenzen 3:23&24 staat geschreven:
Alles wat u doet, doe het alsof het voor de Heer is en niet voor de mensen. Opdat u weet dat u een erfenis als beloning van de Heer zult ontvangen.
(Mijn belijdenistekst)

In Jesaja 60:1 staat geschreven:
Sta op en schitter! Je licht is gekomen, over jouw schijnt de luister van de Heer.
(Hier ging de preek over mijn belijdenisdienst, nadat ik het had voorgesteld, tof hea!?)

In Prediker 3:12 staat geschreven:
Ik heb gemerkt dat er voor hen niets beters te doen is dan zich te verblijden en het goede te doen in hun leven.
(Daar preekte iemand een keer over, en vond (vind) het een supermooi vers! Ook vers 1-11 trouwens.)

In Filippenzen 4:6 staat geschreven:
Wees over niets bezorgd maar vraag God wat u nodig heeft en dank Hem in al uw gebeden.
(Stond in dat dagboek, kwam trouwens ook op het goeie moment. Mooie tekst hea?)

In Hebreeën staat geschreven:
Ik laat u niet in de steek, Ik zal u niet verlaten.
(Ook uit het dagboek. Kort maar krachtig, toch?)

Liedje:

Poging tot weekend omschrijven (1)

Wat een weekend heb ik me daar gehad!
Ik verlang de laatste tijd naar God's aanwezigheid, en dat is wat me het afgelopen weekend overkwam. Of het was moest allemaal puur toeval zijn maar een paar mensen zeiden sterk dat dat écht geen toeval meer was maar de Hand van God. Het begon gewoon zaterdagochtend in mijn waaaaarme bed. Ik was Facebook aan het checken. En keek  op de Facebook-pagina van mijn broer: 'R. naar Australië (Voor meer informatie; ga naar die pagina) en terwijl ik een beetje aan het 'piekeren' was over mijn toekomst, kom ik dus het liedje 'Jesus, all for Jesus' tegen. Dat vond ik zelf best bijzonder!

Nu heb ik sinds ongeveer een week een app met rond de 40 mensen waarmee we 10.000 redenen tot dankbaarheid op delen (ook al zo gaaf!) Dus vond ik dit persoonlijk wel een reden tot dankbaarheid. Nou, ik dus delen op die app 'Beetje aan het piekeren over mijn toekomst en dan zien dat mijn broer dit liedje heeft gedeeld.'
Vervolgens krijg ik een privéappje van iemand: 'Hoezo aan het piekeren?' Ik probeerde het uit te leggen met deze woorden:

'Haha, nou gewoon of het allemaal wel goed komt met bijvoorbeeld werk later. Nu ik eindelijk weet wat ik wil gaan doen was ik daar pas dus over aan het zoeken en er blijkt weinig werk daarin te zijn. En sowieso om eerst mijn diploma te halen, toegelaten te worden voor mijn volgende school en bij mijn stage. (want ik ga BBL doen) 
En dan bijvoorbeeld ook van met wie ga ik trouwen? Ik heb altijd al willen trouwen maar vind ik mijn man wel? En je hoort zoveel relaties stuk gaan, hoe zou dat bij mij gaan? En kinderen dan? Je hoort ook dat kinderen sterven, of ernstig ziek zijn, dat wil ik niet ook mee maken. En dan nog mijn relatie met God, ik wil graag een goeie relatie met hem maar ik weet niet hoe ik dat moet doen. En als ik dat dat aan mensen vraag zeggen ze vaak: bijbel lezen en bidden. Ja maar wat moet ik dan lezen? Op een gegeven moment word het. Een beetje. Saai om alles zo vaak te lezen. En de een zegt begin in Spreuken! De ander zegt Genesis en weer een ander zegt Johannes of Openbaringen. En als ik nou niet zo vaak de bijbel lees? Ben ik dan zondig? Moet ik dan gaan bidden? Maar wat moet ik dan bidden? En hoe? En lang of kort? En als ik dan zo'n vraag stel over iets waar ik mee zit, zeggen ze: je moet het bij God neer leggen. Ja, en hoe moet dat dan?'

Ze reageerde verschillende dingen maar onder andere stuurde ze mij een liedje van Casting Crowns, namelijk Just be Held. Ik zet hem wel onderaan deze blog, want het is wel een mooi liedje ;)

Maar ik ben nog niet klaar  met mijn verhaal! Ik lig nog steeds in mijn bed en ze stuurde me ook: '
'Betreft het bijbel lezen, zou zo'n bijbels dagboek je daarbij helpen? Zodat je iets meer sturing en richting hebt?'
En om het verhaal kort te houden (Haha, gaat al lekker) uiteindelijk heeft ze dus zaterdagmiddag een bijbelsdagboek voor mij gekocht die we samen hebben uitgekozen! Hij heet: One God, One Plan, One Life van Max Lucado. (Echt een aanrader als je met dezelfde vragen als ik zit, maar ook gewoon zonder die vragen!)

Zaterdagavond in mijn bed weer. (Was trouwens ook nog weggeweest, was ook wel lachen!)
De allereerste dag van het dagboek en ik lees dit:

'Je leven is soms best verwarrend. Zo veel dingen waar je achter moet zien te komen. Welke studie je moet kiezen. Waar je goed in bent. Waarom je eigenlijk leeft. Maar er is Iemand bij wie je de antwoorden die je zoekt kunt vinden, Iemand die je toekomst kent. Een God. Een plan. Een leven. Als je Hem liefhebt, zal al het andere op zijn plaats vallen.'

Snappen jullie? Precies wat ik op het moment nodig heb, krijg ik onder mijn ogen  te zien. Fantastisch toch!

Ondertussen is het alweer zondag. En voordat ik verder ga moet ik iets anders vertellen. Er was een paar weken geleden iemand in een groepsapp zei: dan is alles goed. Waar ik op reageerde alles komt goed. Nadat ze vroeg waar ik dat op baseerde deelde ik deze tekst:

'Romeinen 8;28

Wij weten nu, dat God alle dingen mee doet werken te goede voor hen, die God liefhebben, die volgens zijn voornemen geroepen zijn.'

Vervolgens kwamen er een paar reacties van: 'Daar had  ik het gister over met iemand! Daar ging de preek bij ons over! Die had  ik ook met jullie gedeeld bij jeugdweekend!' Toen al was het bijzonder. Maar in de weken die volgde hebben we hem weer 5, 7 misschien wel 10 keer voorbij horen komen! En rara welk vers de dominee noemt tijdens zijn preek? Juist! Romeinen 8:28! Isn't it great :)

Morgen deel 2!
Lees weer mee, en zie welke  bijbelteksten mijn favorieten zijn! :)

Tel je zegeningen!

Al weer een tijd geleden dat ik schreef!
Een aantal weken geleden is er vanuit de jeugd van verschillende kerken, een bijbelstudiegroep opgestart. We moesten nog een beetje zoeken naar een theorie die zou werken om een echt goede bijbelstudie te hebben. Toen kwam er iemand met een 'programma' wat werkte, Het ging namelijk zo:
Je vertelt waar je blij mee bent van de afgelopen 2 weken, en waar je je zorgen over maakt voor de komende 2 weken. Als iedereen aan de beurt is geweest dan ga je het bijbelgedeelte lezen die je voorgenomen had. Je leest het en het wordt naverteld door de hele groep, zodat het goed in je hoofd zit geprint. Als dat is gebeurt, ga je nadenken en bedenken wat God hiermee tegen jouw wilt zeggen, en hoe je het toe kunt passen op je zorgen.





Toen ik aan het nadenken was over mijn zegeningen, bedacht ik me dat ik zoveel zegeningen heb.
De laatste tijd haal ik vaak mijn buurjongetjes op en mijn buurmeisje om buiten te spelen. Ik heb het dan erg naar mijn zin, en de kinderen laten duidelijk dat zij het ook leuk vinden, en ik ontvang dan ook veel liefde van ze. Niet alleen deze oppaskinderen zijn voor mij een zegen. Vorige week pastte ik op 2 kinderen waar je ook geweldig mee kunt lachen, of 2 weken terug, toen ik op mocht passen op een baby van 5 weken oud, dat het zo prachtig is om zo'n klein ventje te zien, hoe wonderbaarlijk dat er iemand is die zo iets moois bedenkt. En het komende weekend dat ik van zaterdag op zondag mag oppassen op een schat van een meisje. Afgelopen week kreeg ik een kaartje van een gezin uit Brooklyn (helemaal uit New York, awesomeee! Toen ze een paar weken in Nederland waren, pastte ik op hun kinderen) met tekeningen van hun kinderen en onder een van die tekeningen stond: 'Big hug from B.' Hartverwarmend!  En zo kan ik nog wel even doorgaan maar kortom mijn oppaskinderen zijn een grote zegen, verdeeld in zegeningen.

 




Nu is dat niet mijn enige zegen, gewoon het feit dat ik elke dag weer eten op mijn bordje heb (schandalig van mij, om daar dan over te zeuren, omdat het niet lekker is ;)) of dat ik elke dag weer kleren aanheb, het naar school gaan (niet vaak dat ik dat zeg maar heb toffe docenten en een prima klas), dat ik broers en zusjes heb, die ik af kan katten, maar nog steeds liefde van kan ontvangen.

Naast die zegeningen, heb ik nog een zegen waar ik erg gezegend mee ben. Namelijk mijn kerk! Ik was pas bij een aantal vrienden en we vroegen elkaar: 'hoe zie jij jezelf over 5 jaar?'
Ik zei dat ik hoopte nog steeds bij dezelfde kerk te zitten, met dezelfde dominee. Toen ze me vroegen wat ik dan ging doen als mijn  dominee naar een andere kerk zou gaan, wist ik eerlijk gezegd geen antwoord. Als ik dus zeg dat ik gezegd ben met mijn kerk, houd dat in gezegend met mijn dominee, de mensen in mijn kerk, de worship, en mijn relatie met Jezus. Afgelopen jaar heb ik belijdenis gedaan in deze kerk (ICF) en heb er zeker geen spijt van. Een absolute zegen dat ik dat vrij en blij kan en mag doen!

Wat ik dus met deze blog duidelijk wilde maken is: Tel je zegeningen!
Kijk eens niet naar alle dieptepunten maar wat je allemaal gekregen hebt! Begin je gebed met een (of meerdere) dankpunt, en eindig er ook mee. Ik heb wel eens dat ik ergens voor bid, of iets vraag, en als ik het later heb ontvangen, dan vergeet ik er voor te danken, terwijl dat ook heel belangrijk is.

´Ze mag wel naast mij liggen!´

´Dan ga ik met Leyla bij opa en oma logeren!´
´En ik dan?´
´Mama, heeft oma nog een bed voor Mandy?´
´Nee, oma heeft maar 2 bedden.´
´Oh.. Dan mag Mandy wel naast mij liggen!´

Het is zo makkelijk te zeggen, dat zelfs een 3-jarige het kan zeggen. Tuurlijk, het is iets anders geformuleerd, maar hoe moeilijk kan het voor ons zijn om te zeggen: ´Jullie mogen wel in ons land komen!´
Wij leven zo goed, gezegend, rijk, geliefd. En het enige wat vluchtelingen meemaken deze momenten is angst, verdriet, armoede. En dan doen wij, die verwende, gierige Nederlanders er nog een schepje bovenop met hatelijke reacties, pijnlijke reacties, racistische reacties. NIET NODIG.
Misschien hebben ze een iets andere huidskleur, misschien hebben ze andere gewoontes, misschien hebben ze andere humor, misschien hebben ze een ander geloof. Ze zijn gewoon anders. Maar is iedere Nederlander niet verschillend? Is elke Rotterdammer niet verschillend? Is elke christen niet verschillend? Zijn we niet allemaal verschillend?
Maar we zijn allemaal gemaakt door dezelfde maker.

Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Geniet en heb lief!

Oppasgenietmomentjes:
Slapende baby op schoot
Schattige praatjes
Spelende kinderen op schoot
Gezellig op de fiets
Vrolijk bij de kinderboerderij
Patatjes eten bij de snackbar
Voetballend bij de speeltuin

En nog zoveel meer! Vaak worden zulke momentjes niet opgemerkt, en als je ze wel opmerkt is het echt genieten.

Afgelopen week was ik bij mijn zusjes school haar jaar opening, waar ze het liedje 'toon mijn liefde' zongen. Dat deed mij denken aan een aantal jaar geleden, toen ik zelf nog op de basisschool zat. Die dag was (denk ik) onze juf ziek, en kregen wij die dag dé meester. Wij vinden hem echt super, en waren dan ook erg blij dat we hem kregen voor een dag. Totdat bleek dat hij die dag behoorlijk uit zijn humeur was. Ik weet niet meer precies waarom ik dat vond, máár hij was in ieder geval niet zo vrolijk. Op een gegeven moment zei hij dat hij aan ons een liedje liet horen, en dat we stil moesten zijn en goed moesten luisteren. Vervolgens zette hij dus dat liedje aan! 

Ik vind het echt een geweldig mooi lied, alleen het is zo lastig om er naar te luisteren. Natuurlijk, je kan er naar luisteren met je oren, maar de daad ook echt bij het woord voegen vind ik dan weer een stuk moeilijker. 

'Toon mijn liefde aan de ander.

Dien de ander, zo heb ik ook jouw liefgehad.

Heb elkaar lief wat er ook gebeurd.'

Persoonlijk vind ik het lastig, een ander dienen, nederig zijn, jezelf als laatste zetten, niet alleen aan jezelf denken. Ik probeer het wel, maar het wil niet altijd lukken. 

Of: elkaar lief hebben wat er ook gebeurd. Ook níet de makkelijkste opdracht. Je kunt dit natuurlijk ook op verschillende manieren opvatten. Ik bedoel iedereen heeft vast wel eens een 'discussietje' met broer/zus, waar dan ook wat onaardige dingen bij worden genoemd. Ik zou dan niet meteen zeggen dat ik mijn broer/zus niet meer lief heb omdat hij/zij een lelijk woord tegen mij zei. Maar ik toon níét de liefde van Jezus door dezelfde, of andere lelijke woorden terug te roepen, ook al heb ik sterk die neiging. En dat lukt me echt níet altijd, niks terug te zeggen, of direct sorry te zeggen (en dat ook te menen) maar ik denk (weet) dat het het proberen waard is! 

Probeer het ook!

https://www.youtube.com/watch?v=vSTknxrw8E4

'And The One sitting on the throne said: ''Look, I am making everything new!''

Een hand duwt de kinderwagen. inclusief een bijna-dreumus, en de andere hand heeft lief peutertje ingenomen, die besluit zijn snotneus eraan af te vegen. Maar dat maakt niet uit. Ik loop langs het water en de bomen, een klein stukje natuur, een stukje genieten, in de Rotterdamse stad. 

Ik ben wel vaker met mijn oppaskinderen buiten, en ben ook al een paar keer voor moeder gezien. De ene keer van drie kinderen, een andere keer van 1 kind. Ik kan er meestal wel om lachen, maar het is zo zonde dat het in het echt zo vaak gebeurt, gewild of ongewild, 15-jarige met kleine baby's. Aan de andere kant, ben ik 'blij' dat de baby er is, want de moeder had een andere uitweg kunnen kiezen, en als ik zelf moest kiezen zou ik zeker niet voor abortus gaan. Jammer dat niet iedereen er zo over denkt.
Een andere optie is afstaan voor adoptie/pleegkind.

Een klein stukje wat iemand aan mij vertelde die zelf pleegkind is:
'Ik bof echt zo ontzettend.Maar dat neemt niet weg dat ik een echte vader in mijn leven mis.
Sommige mensen dachten: 'Je hebt er nu een en dat is goed.' Maar ik heb geen man in mijn leven op wie ik lijk. En dat maakt het heel anders, gelukkig heb ik nu topouders, ik heb betere pleegouders dan kinderen soms biologische ouders hebbem..'

Meer hoef ik er denk ik niet over te zeggen :)

Waar ik nog wel op in wil gaan is dat stukje 'Ik heb betere pleegouders dan kinderen soms biologische ouders hebben.'
Ook dat gebeurt. Vaak. Met kinderen. Omdat..? 
Verliefd, verloofd, getrouwd, kinderen krijgen.Allemaal leuk en geweldig totdat;
Ruzie, nog meer ruzie, elkaar niet meer uit kunnen houden, nouja, beter voor de kinderen en voor ons, doe maar scheiding.
En ja, het klopt, een huwelijk met boze vader, depressieve moeder, en moeilijke, huilende kinderen is ook niet waar ieder mens van droomt. 

Maar scheiding is echt niet de beste oplossing. Nu kun je denken: bedenk maar eens een andere oplossing.
Maar sorry, dat kan ik niet.
Ik hoop, diep van binnen, dat er ooit een oplossing komt, en ik weet diep van binnen, dat die oplossing komt, we weten niet wanneer, we weten niet hoe, maar we weten dat het komt, want dat is wat Hij heeft gezegd! 

Openbaringen 21:4&5
'En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar.'

Wat een wereld!

Alles lijkt zo normaal tegenwoordig, niemand kijkt er meer van op, het is alsof het logisch is dat het gebeurt, net als eten of drinken. Het is niet meer raar dat je al vanaf je 12e rookt, op je 15e al seks hebt gehad en als 10 jarige de meest bizarre woorden scheldwoorden/vloeken uitspreekt. Ik bedoel er zijn zoveel verbeterpunten in deze wereld, maar als ik iets kon veranderen zou ik dit als een van de eerste dingen willen veranderen.


Natuurlijk zijn er niet alleen verbeter punten aan deze wereld, er zijn echt fantastische dingen in mijn leven. Om maar te beginnen bij mijn kerk. Ik vind mijn kerk en geloof echt fantastisch! Ik heb 7 juni mijn geloof mogen belijden in mijn kerk  en het was mijn perfecte dag!
(Niet  in elk land mag je dit zomaar open doen, dus ja, weer een verbeterpuntje.)

Als ik nog meer pluspunten zou moeten opnoemen zou ik er zo drie kunnen bedenken.
Als eerste mijn familie. Zelf heb ik 2 knappe broers, 3 mooie zusjes, en, zoals niet iedereen kan zeggen, 2 beste ouders! Daarnaast heb ik nog 2 lieve oma's en 2 geweldige opa's, en nog een honderdtal aan leuke ooms. tantes, neefjes en nichtjes.
Ten tweede dan school. Ik mag gewoon naar school! Na de zomervakantie ga ik naar mijn vmbo-examenjaar. Wat een zegen! Natuurlijk, ik zeur ook dagelijks over het vele huiswerk, vervelende leraren en moeilijke toetsen. Maar toch, ergens ben ik wel echt blij dat ik naar school mag gaan.
En dan mijn derde punt: eten! Ook ik vind mijn eten (meer dan vaak) niet lekker, en de zin: 'Wees blij met wat je op je bord hebt' heb ik ook al veel te vaak gehoor. Maar het is ook gewoon de pure waarheid. Ik ben vast niet de enige die weet van de hongerige kindjes in Afrika.

Eventjes voorstellen

Hallo allemaal!
Leuk dat je een kijkje neemt bij mijn blog.

Dit is mijn allereerste blog en ik hoop dat er nog veel meer zullen volgen.

Zoals jullie misschien al gelezen hebben vertel ik over mijn dagelijkse leven.

School, oppas/werk, vrienden, kerk, familie en vast nog heel veel meer.

Ik wens jullie veel leesplezier!